pavbaranov Arch

QupZilla towarzyszy mi mniej więcej od czasu, gdy Rekonq przestał być rozwijany. Teraz QupZilla odchodzi. Na szczęście nie aplikacja, a nazwa jedynie. Od następnego wydania (powinno być w sierpniu lub wrześniu, a w każdym razie wkrótce po opublikowaniu Qt 5.9.2) nazywać się będzie Falkon i jednocześnie staje się kolejną aplikacją rozwijaną pod auspicjami KDE. Nie zdziwcie się zatem, że przy jakiejś aktualizacji pacman będzie chciał odinstalować qupzillę i w jej miejsce umieścić falkona. Osoby korzystające z qupzilla-git będą prawdopodobnie musiały same przebudować sobie PKGBUILD (jak ktoś chce, to służę). Obecna rewizja (2.1.99.efff69b7b2) tworzy swój własny katalog z profilami w ~/.config/falkon. Dla zachowania swojego starego profilu konieczne jest zatem przeniesienie zawartości ~/.config/qupzilla do ~/.config/falkon. Podobnie tworzony jest nowy plik ~/.config/Falkonrc, który również możemy podmienić zawartością ~/.config/QupZillarc by móc korzystać z Falkona dokładnie w tym miejsc...

Podzielone są głosy, czy istnieje potrzeba używania firewall na desktopie. Pewnie - i słusznie - większość stwierdziłaby, że reguły sieciowe winny być zdefiniowane w routerze. Niemniej jednak są osoby, które chcą je ustawiać w swoich komputerach. Powiedzmy sobie szczerze: choć linux dysponuje potężnymi narzędziami do regulacji zasad ruchu sieciowego, to dla zwyłego użytkownika ich ręczne ustawianie to czarna magia. W KDE4 istniał kiedyś moduł dla Ustawień Systemowych o nazwie kcm-ufw, który prosto zarządzał właśnie UFW. Moduł ten nie doczekał się jednak przepisania na Plasma 5 i z końcem roku powinien definitywnie wypaść ze świata KDE. W międzyczasie powstała nowa dystrybucja o nazwie Nitrux , która oprócz zmian w zakresie wyglądu Plasma 5 dostarcza również kilku aplikacji rozwijanych w ramach projektu. Pomiędzy nimi jest też Nomad Firewall . Aplikacja doczekała się wersji... 0.1, niemniej jednak jest ona funkcjonalna i na pewno dużo prościej przez nią zarządzać regułami zapory sieciow...

W zamierzchłych czasach narzędziem do skanowania oferowanym w ramach KDE była Kooka. O ile pamiętam, to nigdy nie ukazała się oficjalnie jej wersja dla KDE4, gdzie została zastąpiona przez skanlite. Ta pierwsza ponad skanowanie dokumentu dodawała możliwość jego rozpoznania przez jeden z trzech silników OCR. Tym samym kooka stawała się namiastką programów typu Recognita dla KDE. Namiastką, albowiem samo rozpoznawanie tekstu w linuksie, szczególnie polskiego tekstu, było bardzo ułomne. Obecnie nieco zapomnieliśmy o tej funkcjonalności komputerów i większość dokumentów jest po prostu zapisywanych w nieedycyjnych formatach graficznych, w tym w pdf. Obecnie takim narzędziem jest np. gimagereader dostępny w AUR w dwu wersjach: używającej bibliotek Gtk+ , przez co lepiej nadaje się dla środowisk o nie opartych oraz używającej Qt5 . Niemniej jednak, jak feniks z popiołu odradza się Kooka, która w większym stopniu zintegrowana jest z Plasmą (oparta o KF5). Aplikacja działa i na pewno nadaje si...

Jakiś czas temu pojawił się w sklepie KDE dodatek do Plasmy, który umożliwia dostosowanie kolorystyki panelu do aktualnej tapety. Daje nawet trzy różne opcje owego dostosowania, które w efekcie dają kolor panelu w zależności od wyboru dominującego koloru tapety. Aplikacja nazywa się Huen i można ją pobrać ze sklepu, a następnie zainstalować skryptem znajdującym się w paczce (dostarczony jest również skrypt aplikację usuwający). Po instalacji program pojawia się w menu i można z niego korzystać w dwu dostępnych opcjach: jedna, w której zdajemy się na automatyzm w niej zawarty i druga, która umożliwia nam dostosowanie ustawień bardziej pod siebie. Po zaakceptowaniu zmian pojawia się w ustawieniach systemowych nowy wygląd pulpitu o nazwie Huen, który został przez nią zbudowany. Nie podoba mi się natomiast, że kompilując program dołączonym skryptem odbywa się ona z uprawnieniami roota. Między innymi z tego powodu postanowiłem zrobić dla Was PKGBUILD . Zdecydowanie więcej niż ode mnie dowi...

Ewentualnie innych języków, na które aplikacja ta została przetłumaczona. Z pewnego powodu prosty procesor tekstu FocusWriter wprawdzie buduje pliki lokalizacyjne (*.qm), ale ich nie przenosi w prawidłowe miejsce. Ot, prawdopodobna wpadka przy pracy z plikiem *.pro. W efekcie zbudowana z AUR aplikacja będzie działać wyłącznie w języku angielskim, choć mogłaby również w polskim. Istnieje bardzo proste obejście problemu. Podczas budowania paczki należy dokonać edycji pliku PKGBUILD i w sekcji package po: make INSTALL_ROOT="$pkgdir/" install dopisać: cp translations/*.qm $pkgdir/usr/share/focuswriter/translations Ewentualnie jeszcze trzeba będzie wybrać polski język interfejsu już w samej aplikacji. EDIT: Wszystko wskazuje na to, że wersja FocusWriter 1.6.5-2 dostępna od 3.07.2017 r. w AUR buduje już poprawnie paczkę i nie trzeba stosować powyższej sztuczki. Wersja focuswriter-git nie wymaga już również dodawania żadnych wpisów.

Od jakiegoś czasu są rozwijane wersje, które stanowić będą następców obecnych wydań LO. Ciekawostką, że wersja 5.4.x będzie ostatnią w linii 5.x, a dostępna od przyszłego roku będzie już linią 6.x. Wersje testowe 5.4 są już dostępne ze strony LO , także dla linuksa, jednakże - jak zwykle - są to wydania deb i rpm. Oczywiście są udostępnione także źródła. Wersja rozwojowa 6.0 jest głębiej ukryta i dostępna bezpośrednio z serwerów Document Foundation. W odróżnieniu od 5.4RC1 w tej wersji nie możemy się jeszcze spodziewać spolszczenia, choć możliwe jest oczywiście korzystanie z polskich słowników, czy innych reguł pisania. Jak zwykle namawiam osoby, które są chętne do testowania, by choćby w ten sposób włączyły się w rozwój oprogramowania. Jest jeszcze czas, by usunąć jakieś ewentualne niedoróbki. Jeśli zatem ktoś zechciałby się włączyć, to mogę zaproponować obie wersje pakietów (w przypadku 6.0 także z "instrukcją obsługi" jak ją aktualizować) dla Archa (także dystrybucji poc...

Dystrybucje linuksowe zwykle zawierają "przejściowe" repozytoria, gdzie testowane są nowe paczki. Niektóre dystrybucje, z owych repozytoriów tworzą nawet niemal oddzielne gałęzie swych dystrybucji, a społecznościowa gawiedź dośpiewuje całą resztę, upatrując np. w Debian Testing ucieleśnienia dystrybucji rolling release. Zostawmy jednak Debiana, skupmy się na Archu i pokrewnych. W Archu dostępnych jest kilka repozytoriów. Podobnie w Manjaro. W strukturze repozytoriów tego pierwszego znajdziemy repozytoria z "dopiskiem" testing i dwa repozytoria z "dopiskiem" unstable (kde i gnome). Struktura gałęzi Manjaro jest praktycznie przeniesiona z Debiana, choć absolutnie niewiele ma z nim wspólnego. Ograniczę się do omówienia Archa, jednakże to samo ma zastosowanie do innych dystrybucji rolling release (to jest kluczowe), na pewno natomiast ma to 100% zastosowanie do dystrybucji, gdzie paczki zarządzane są przez pacmana. Otóż pojawiają się wpisy omawiające sposób ...